Genade zo oneindig groot!

Genade zo oneindig groot!


CONFRONTEREND:  Genade, wat betekent dat eigenlijk? Misschien een bekend woord, maar beseffen we ook werkelijk de inhoud van dit allesomvattende woord? Zouden we echt de diepte van Gods genade kunnen begrijpen als we in ons eigen leven de route naar Golgotha nog niet gegaan zijn? Als we die allesbeslissende afslag snel voorbijgelopen zijn omdat het te veel pijn deed, te confronterend was, te veel tranen koste, of gewoonweg te veel van ons vroeg om los te willen laten? Misschien besloten we na een vluchtige blik op de contouren van een kruis daar ver aan de horizon, om deze uiterst confronterende afslag maar snel achter ons te laten, en met stevige tred koers te zetten richting pasen. Het feest van het geopende graf en het ervaren van opstandingskracht.

GETHSEMANE: Barabas wist wat genade was, de moordenaar aan het kruis wist wat genade was. En wij? Zijn wij al in de hof van Gethsemane geweest? Hebben wij geworsteld met onze zonde, met onze gebrokenheid en de Vader gesmeekt; “Vader laat deze drinkbeker toch aan mij voorbijgaan”! Het is te zwaar, te donker, te pijnlijk! Zijn we de confrontatie aangegaan met de pijn in ons eigen hart? Met onze rebellie tegen Hem? Hebben we Hem verteld hoe pijn het doet van binnen? Hoe onrustig onze ziel is doordat we dag in dag uit gekweld worden door zonden en lasten die ons neerdrukken?

GOLGOTHA:  Misschien begrijp je de diepte van genade pas als je gaat voelen hoe gebroken je eigenlijk bent. Als je stopt met sterk willen zijn, met vechten tegen jezelf, en je steeds meer durft te zien hoe zonden en wonden in alle facetten aan je kleven. Als de grond onder je voeten verdwijnt en het voelt alsof je in een eindeloze diepte en duisternis wegzakt ben je aangekomen op de plaats genoemd: Golgotha. Weet dan, dat daar, op die plek van diepe duisternis, Jezus op je wacht. Je opvangt met opengevouwen handen, en je toe fluistert; “Mijn liefste, NOOIT val jij uit Mijn hand”! Laat Mij jou dragen, en ontvang het geschenk van Mijn genade, want Mijn genade is jou genoeg.

GENADE: Bij Hem komen met vuile, lege handen, en alleen maar scherven om Hem mee te eren. Tranen in overvloed uitstortend, totdat er geen tranen meer komen, geen woorden meer om te bidden, STILTE…., alleen maar stilte. Stil zijn in Zijn tegenwoordigheid en Hem God laten zijn. Durven we dat? Durven we in Zijn genade te rusten zonder iets terug te doen? Hem eren door gewoon steeds vaker aan Zijn voeten te zitten? Niets doen kan voor God ook aanbidding zijn, want Zijn kracht wordt zichtbaar in onze zwakheid. Genade valt niet te verdienen, op geen enkele wijze. Genade kun je alleen maar ontvangen, ONTVANGEN. Zijn jou handen leeg genoeg? Is jou hart vuil en gebroken genoeg? Is jou wanhoop groot genoeg om dit geschenk van overvloedige genade in ontvangst te kunnen nemen? Zijn de laatste kruiswoorden van Jezus; ” Vader in Uw handen geef ik mijn geest”, ook jou laatste woorden geweest tegen Hem?

NIEUW LEVEN:  Dan mag je aankomen bij het geopende graf van pasen, en durf je zonder aarzeling en zonder angst op te staan als een nieuw mens in Zijn opstandingskracht. Omdat je weet hoe het is om genade te hebben gekregen. Om vrijgesproken te worden. Voor het eerst weet je wie de Vader is, omdat je nu echt weet wie de Zoon is. Je komt thuis…., Je ziel heeft rust gevonden in God. Nu weet je wie jij werkelijk bent; “niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij”.  (Gal. 2:20)

Kom! Als je vermoeid bent en lasten met je meedraagt, want het werkelijke offer waar Ik op wacht is een gebroken hart en een verslagen geest. Deze mensen zal Ik nooit wegsturen.  (Psalm 51:19)


Geef een reactie